یا ابا عبدالله.

«و یاری خداوند شر مستکبران را کفایت خواهد کرد.»

یا ابا عبدالله... ای فرزند پاک پیامبر آخر... ای سرور مردان بهشت... ای صاحب مقام شفاعت ... آقای مهربان آمدیم در نزد خداوند شفاعتمان کنی نام ما هم در میان انبوه مردان مقاوم راه خدا که در از جای کندن شجره ملعونه نوکران استکبار موفق خواهند شد، ثبتشود... آقا جان آمدیم شفاعتمان کنی تا نام ما هم در میان مبارزانی که نام اسرائیل را از جغرافیا حذف خواهند کرد، ثبت شود. آقا جان ، یا حسین مظلوم ، آمدیم شفاعتمان کنی تا نام ما هم در میان نام منتقمان خون پاک تو ثبت شود. حسین جان تو جان دادی تا ظلم را از مظلومین دفع کنی و ندای دین نجات بخش اسلام را عالم گیر کنی. حسین جان مدیون توایم. پس ما کی با اهدای جان ناقابلمان ذره ای کوچک از دینمان را به تو ادا کنیم؟

حسین جان آمدیم اذن شهادت بگیریم... حسین جان آمدیم به تبعیت از تو بگوییم: اگر با اهدای جانمان، حتی ذره ای کوچک می توانیمبه حاکمیت دین تو، دیننجات بخش اسلام ناب محمدی یاری رسانیم، پس ای تیرها به ما اصابت کنید. (یا سیوف خذینی) لبیک یا حسین...

برچسبها: کیمیا مظفریان, عظمت خدا, شهادت, لبیک یا حسین